تبليغاتX
ارسباران

ارسباران

دفترچه یادداشت

غم  مرغان  اسیران  قفس  می کشدم

آن قدر تنگ بود سینه نفس می کشدم

نوشته شده در ششم شهریور 1389ساعت 1 بعد از ظهر توسط قارداشخان|

كهكشانی سر برآورده
از نم باران و مشتی خاك
اينهمه گلهای خورشيدی
دولت سبز رهائي را
با تمامِ هستی خود می كنند ادراك

نوشته شده در نهم آبان 1388ساعت 8 قبل از ظهر توسط قارداشخان|

بنی آدم اعـضـای یک پیــکرند                  که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضــوی به درد آورد روزگار                  دگـر عضـوها را نـماند قـــرار

تو کز محنت دیگران بی غمی                  نشایـد که نامت نهند آدمی

 

نوشته شده در بیست و هشتم مرداد 1388ساعت 3 بعد از ظهر توسط قارداشخان|


آخرين مطالب
»
» شعری از استاد شفیعی کدکنی
» شرمندگی

Design By : Pichak